Herbata zielona – najbardziej naturalna ze wszystkich herbat. Pochodzi prawie wyłącznie z Chin, Japonii i Tajwanu. Po zaparzeniu daje napar żółtozielonawy, słomkowy, o gorzkawym smaku. Uważana za napój pobudzający.

Do parzenia zielonej herbaty używamy wody o temperaturze 70-80 °C .Taką temperaturę uzyskamy po dwóch, trzech minutach od wyłączenia czajnika z gotującą się wodą. Należy pamiętać, aby wodę wyłączyć natychmiast po zagotowaniu, w ten sposób we wrzątku pozostawimy resztki tlenu niezbędnego w procesie zaparzania. Na jedną filiżankę herbaty zielonej używany ok. dwóch łyżeczek liści. Parzymy ją ok.2-3 minut.

Najbardziej popularne gatunki zielonej herbaty:

Gun powder – mocna, przydymiona, orzeźwiająca. Sprzedawana w postaci zielonego proszku, przypominającego proch strzelniczy, lub jako liście zwinięte w kulki (podobne do pereł), stąd też herbata znana jest jako herbaciane perły.

Chun Mee – o łukowato uformowanych listkach, nazywana również piękne brwi.

Gyokuro – liście tej herbaty przed zbiorem przykrywa się, aby wytworzył się dodatkowy chlorofil, co w efekcie daje piękny kolor i łagodny, ziołowy smak. Inaczej nazywana Predous Dewdrop czyli cudowna kropla rosy.

Bancha – herbata o ziołowo-słodkawym aromacie. Posiada duże, prawie płaskie listki zbierane późną jesienią, w trakcie formowania i przycinania krzewów. Przez Japończyków pijana na co dzień do posiłków, nazywana jest winem stołowym.

Sencha - herbata zielona wysokiej jakości, nazywana również duszoną. Zerwane długie listki są najpierw lekko parzone, a następnie zwijane i suszone, co daje im świeży smak i utrzymuje ton zieleni. Daje napar o jasnozielonym zabarwieniu o zapachu trawy. Wczesne zbiory tej herbaty dają odmiany o ziołowym posmaku.

Genmaicha -  łagodna mieszanka Banuchy z ziarnami prażonego ryżu, łagodzącego jej smak.

źródła:

H. Szymanderska, "Herbata", MUZA SA, Warszawa 2004

A.Fiedoruk, "Herbata bez tajemnic", INSTYTUT WYDAWNICZY KREATOR, Białystok 2004